De Limburger, 9 augustus 2025

Het duurde drie dagen voordat de familie van Elizabeth Rodriguez erachter kwam waar ze was. Haar kinderen hadden de inval op Facebook gezien, ze zagen hoe hun 46-jarige moeder in haar fabrieksjas en helm de bus in werd gemanoevreerd. Ze namen contact op met de vleesverwerkingsfabriek waar ze werkte, met de politie. Niets. Totdat hun moeder belde vanuit een detentiecentrum aan de andere kant van de staat, Nebraska.

Het is maar één voorbeeld van de drama’s die zich dagelijks afspelen in de VS. Het gezin Rodriguez woont al 25 jaar in Omaha, een slaperig stadje in Nebraska, berichtte de New York Times. De vier kinderen zijn Amerikaanse staatsburgers, de moeder is Mexicaans. Ze was bezig met haar staatsburgerschap. Een perfecte zaak, zei de advocaat: geen strafblad, langdurige banden met de gemeenschap, een vaste baan met goede referenties.

Maar toen kwam Trump. Toen kwamen de invallen van ICE, de Amerikaanse marechaussee. Bij het vleesverwerkingsbedrijf daalde de productie in enkele weken met 70 procent: het grootste deel van het personeel vertrok, de helft werd gedeporteerd, de rest bleef weg uit angst voor nieuwe invallen.

Overal in de VS worden migranten, zonder en mét geldige papieren, van straat geplukt of uit een fabriek, winkel of pakhuis gesleurd terwijl ze aan het werk zijn. Ze worden vastgezet en zo mogelijk gedeporteerd naar landen als Costa Rica, El Salvador, Mexico en Panama. Elke dag komen honderden migranten aan op het vliegveld van Alexandria, in de staat Louisiana. Aan handen en voeten geboeid schuifelen ze over de landingsbaan. Met bussen gaan ze naar een netwerk van voormalige gevangenissen.

Intussen is het akelig stil bij de progressieven. Angst is in het land geslopen. Je stilhouden, indekken, lijkt de teneur. Of wegkijken, zeggen dat het misschien toch meevalt. Amerikanist Ruth Oldenziel is stellig. ‘Hou op met zeggen dat het niet erger kan,’ zei ze onlangs in NRC. Oldenziel is een oudgediende, als onderzoeker woonde en werkte ze jarenlang in de VS.

Het verbaast haar niet dat politici, ondernemers, de advocatuur, en zelfs universiteiten en de media door de knieën gaan voor Trump. ‘Als historicus weet ik dat het zo werkt. Duitsland was begin jaren dertig ook een rechtsstaat.’ Met verbazing hoort ze mensen zeggen ‘och, er komt wel weer een tegenbeweging’. Totdat het niet zo is, zegt ze. ‘Welke krachten zorgden ervoor dat Hitler uiteindelijk verloor? Dat kon alleen omdat Amerika daarvoor de intellectuele, logistieke en militaire kracht had.’