De Limburger, 23 mei 2026
Asielzoeker Bilal maakt zich niet zo druk om de demonstraties tegen asielzoekers. Mensen hebben het recht om hun mening te uiten, als het maar zonder geweld is, zegt hij tegen De Limburger. Hij heeft trouwens andere dingen aan zijn hoofd, hij studeert en loopt stage, hij wil vooruit.
Fijn dat de krant dit artikel op de voorpagina aankondigde, want nieuws is óók dat het meestal goed gaat tussen inwoners van een azc en buurtbewoners. Dat herinnert ons eraan dat nieuws doorgaans het afwijkende is, dat wat normaal niet gebeurt. Misdaadverslaggeving is daar het prototype van: gewoonlijk slaan we elkaar de koppen niet in en als we dat wél doen is dat nieuws.
Op dezelfde dag bracht deze krant het nieuws over kandidaat-wethouder Rolf Rozestraten van Ouderenpartij Heerlen die onverwachts, vlak voor de presentatie van het nieuwe college, een stap opzij deed en plaats maakte voor Trudy Janssen, een vrouw met uitstekende papieren. In Heerlen dreigde een college te komen met alleen maar mannen en Rozestraten had zich de kritiek daarop aangetrokken. „Als je zegt te luisteren naar wat leeft in Heerlen, moet je ook bereid zijn je eigen positie ondergeschikt te maken aan wat goed is voor de stad”, aldus Rozestraten.
Voor de OPH-partijleider kwam het besluit van Rozestraten als een donderslag bij heldere hemel. „Ik dacht: wat zeg je nou”, tekende de krant op uit de mond van die partijleider. Die verbijstering, er klinkt ook verontwaardiging in door, is veelzeggend: dat een man, bijna wethouder, het bestond om voor een vrouw opzij te gaan, is blijkbaar unreal, niet voor te stellen.
Het goede nieuws is ook dat die uitzonderlijke beslissing in gang werd gezet door een andere vrouw: Elvira Meyers-Smeets. De 77-jarige Heerlense vond het zo schandalig dat de stad bestuurd dreigde te worden door enkel mannelijke wethouders dat ze vorige week demonstreerde voor het gemeentehuis. Ze overhandigde daar een A4’tje met de kop ‘College mét vrouwen’ waarin ze schreef: ‘Eigenlijk zouden er dríe vrouwen in het college moeten zitten.’ Meyers-Smeets is blij verrast dat haar actie tot resultaat heeft geleid. ‘Ik heb gewoon gedaan wat mijn hart me ingaf en heb het klein en netjes gehouden. Het hoeft niet altijd met fakkels en zo.’
Hartverwarmend, zo’n vrouw – en zo’n verslaggever – die daar aandacht aan besteedt. Het geeft de lezer een boost, een oppepper. Laat dat nou iets zijn waar kranten zich steeds bewuster van worden: dat lezers hunkeren naar verhalen waar ze zich even aan kunnen warmen. Trouw is begonnen met een wekelijkse goed-nieuwsbrief, De Meezitter. The New York Times heeft The Week in Good News – een happiness boost. Ze weten dat jongere lezers niet voortdurend willen horen dat het einde nabij is. Die willen het weekend in met een lichter hart.