Bubbels op het ‘strand’ van Shanghai

[De Pers, 1 augustus 2011]

Welcome at Sunny Beach! Aan de entrée strekt een wandbreed affiche zich uit over een pre-fab afscheiding: een hagelwit tropisch strand straalt je tegemoet, palmbomen wiegen tegen een azuurblauwe zee. Maar we zijn hier niet in Thailand, doch aan de rand van de Huangpu, de rivier die Shanghai doorsnijdt. Geen azuurblauwe zee, maar een donkere, troebele rivier waar container- en kolenschepen zwaar op het water liggen.

Welkom bij een noviteit in Shanghai: het stadsstrand. Er zijn witte parasols, houten ligbedden, er hangt een volleybalnet, er is een opblaasbad voor kinderen. Tegen twee euro entrée kun je er gebruik van maken (want het is niet de bedoeling dat elke Wang, Li of Zhang het strand opstruint). De manager heet Sandy en je kunt drankjes bestellen. Geen zee en geen palmen, maar wel: de duizelingwekkende skyline van het stadsdeel Pudong aan de overkant, met de twee fonkelende hoogste gebouwen van China.

Het is een doordeweekse dag, een paar westerse vrouwen bakken zandtaartjes met hun kinderen. Een Chinees stel zit op een ligbed en houdt elkaars handen vast. Sommige ligbedden zijn kapot, in het zand liggen lege bierflesjes. Waar is Sandy? We zijn met een groep van dertien gekomen om een verjaardag te vieren. We hebben onze eigen picknick meegebracht en Sandy zou zorgen dat er drankjes waren. Helaas geen Sandy en geen drankjes. De strandemployees houden zich schuil in een keet aan de ingang, waar schone handdoeken liggen opgestapeld en ze gezellig zitten te roken. Er staat een koelvitrine, maar die is leeg.

Nou ja, we hebben alvast onze eigen bubbels bij ons en het is een prachtige, halfbewolkte dag met af en toe een windvlaag. We picknicken en spelen jeu de boules en volleybal tegen een machtige achtergrond. Morgen gaat de temperatuur richting 35 graden, dan is hier geen sterveling te vinden.

[terug naar beginpagina]
[terug naar overzicht columns China]