Ja, ik wil…

[De Pers, 5 november 2008]

Een rustige zaterdagmiddag op ons woonerf en ineens klinkt er geschreeuw. Een man schreeuwt en vrouwen kijven terug. Wat is hier aan de hand? Burenruzie? Een huwelijkscrisis? Even later horen we knallen – eerst een paar en dan een hele reeks: een knetterend vuurwerk weerkaatst tegen de huizen. En dan glijdt een witte limousine, versierd met rode rozen, de straat in.

Het is weer zover: een jong stel gaat trouwen. Het geschreeuw is onderdeel van het ritueel. De aanstaande bruidegom moet voor het huis van zijn bruid gaan staan roepen dat hij haar komt halen. De vrouwen in de familie roepen terug: nee, je krijgt haar niet! De jongeman weer: maar ik hou zo van haar! Dit gaat zo een kwartier door. En dan mag hij binnenkomen en wordt er vuurwerk afgestoken.

Vijfentwintig jaar geleden was een feestelijke bruiloft nog een verwerpelijke, feodale gewoonte, nu is een uitgebreide trouwerij voor de betere klasse een absolute must. In de afgelopen tien jaar heeft zich onder de stedelijke bovenlaag een draaiboek voor de trouwdag ontwikkeld waaraan duizenden ouders met kinderen in de huwelijksleeftijd zich spiegelen – want zij, de ouders, zijn indertijd getrouwd tussen twee ploegendiensten door, in fabriekskleren.

Als de bruid is opgehaald, gaat het stel in limousine naar de afgehuurde eetzaal, liefst in een chique hotel. De trouwformaliteiten zijn al weken eerder afgehandeld bij de burgerlijke stand. Ook het fotoboek is dan al klaar. Het ligt eerbiedig op een schrijftafeltje bij de ingang, zodat iedereen het paar in tal van idyllische poses kan bewonderen. Ook hangen er foto’s (in posterformaat) rond de eettafels: het jonge stel in traditionele Chinese kledij op een theeceremonie. Of rennend, hand in hand, tegen een achtergrond van zon en zee.

In de eetzaal zitten gauw vijfhonderd mensen – vijftig tafels van tien. Onder nieuw vuurwerkgeknal en dramatische muziek komt het bruidspaar aanlopen over een rode loper. De ingehuurde master of ceremonies roept ouders en andere familieleden erbij en opent het banket met een champagnetoren, terwijl de bellenblaasmachine op volle toeren draait. Dan komen de gerechten op tafel en beginnen de speeches. ‘Oprechte liefde bracht hen bij elkaar….het huwelijk is een geschenk van de hemel… ik hoop dat jullie volgend jaar een dikke baby krijgen….’

Een doorsnee-rekening, volgens een ‘wedding planner’ in Shanghai, eetzaal inclusief eten en drank: 35.000 renminbi, ringen: 10.000, bloemen: 600, limousine: 2500, fotografie: 4000, make-up: 800, trouwjurk: 4000. Totaal: bijna 57.000 rmb, ruim 6000 euro.

[terug naar beginpagina]
[terug naar overzicht columns China]