Verschillende China’s

[De Pers 23 november 2007]

Een buitenaards wezen landt in China. Zodra hij in Peking komt, wordt hij meteen staande gehouden. ‘Waar is je geboorteregistratie? Die is verplicht!’ Dan arriveert hij in Shanghai. Hij wordt bij de lurven gegrepen en naar de dierentuin gebracht. De entree van de dierentuin wordt onmiddellijk verdubbeld. Als hij in Wenzhou aankomt, drommen de mensen om hem heen en geven hem allemaal hun visitekaartje. ‘We willen je graag bezoeken in de ruimte. Wat hebben jullie daar zoal nodig?’ Tenslotte komt hij aan in Guangzhou. Daar wordt hij door tientallen handen betast. ‘Welk deel zou het lekkerste zijn?’

Een ouwe Chinese mop waar Chinezen uit alle windstreken hartelijk om kunnen lachen. Guangzhou is het vroegere Canton. De Cantonezen hebben de reputatie dat ze alles eten wat loopt, kruipt, vliegt of zwemt. Wenzhou is een handelsstad aan de oostkust van China en staat bekend als de geboorteplaats van duizenden Chinese emigranten in Europa, waaronder Nederland. En de ‘hukou’ of geboorteregistratie, die sinds Mao’s tijd de plattelandsbevolking van de stedelingen gescheiden houdt, bestaat nog steeds. De regels zijn wel versoepeld, maar in principe moet een arbeider van het platteland de stad weer uit zodra zijn werk erop zit.

Zo nu en dan kom ik in Peking. Peking is bureaucratisch, de stad van de centrale machthebbers. Ik woon in Shanghai, de stad van het geld, van de handel. Peking wil belangrijk zijn, Shanghai wil pronken. In Shanghai schreeuwt alles hoger! sneller! meer! In de gloednieuwe zakenwijk van Pudong, aan de overkant van de Huangpu-rivier, staat pal naast de Jin Mao, een van de hoogste gebouwen ter wereld, een nieuwe wolkenkrabber in de steigers die no`g hoger is.

Shanghai is gejaagd, in Peking heerst een dorpse vriendelijkheid. In Peking nodigen vrouwen in het park mijn dochter van acht uit om mee te doen met het zwaaien van linten. Als het tijd is om te gaan, krijgt ze een lint in de handen gedrukt – die mag ze houden. In Shanghai mag ze een diabolo proberen op straat. Wanneer we verder willen lopen, dringen de vrouwen erop aan dat ik er een koop.

[terug naar beginpagina]
[terug naar overzicht columns China]