In China ben ik constant geïnspireerd

Fotografe Yilan Yuen

[De Pers, 17 september 2009]

Yilan Yuen (32) is derde-generatie Chinese in Nederland. Ze groeide op in Veldhoven, waar haar opa het restaurant Mei-Wah (Mooi Land) begon, dat nog steeds bestaat. ‘Mijn grootouders komen uit de provincie Guangdong, uit het district Bao’An,’ vertelt ze. ‘Het is een district van heel oude vissersdorpjes.’

Vorig jaar mei vertrok Yuen, die de Foto Academie Amsterdam deed en voor verschillende bladen werkte, naar China voor haar fotoproject Chinaware. Het was de bedoeling dat ze een half jaar zou blijven. Het half jaar werd een jaar en binnenkort gaat ze in Nederland alles regelen om vier tot vijf jaar in China te kunnen blijven.

Yuen wilde met haar fotoproject Chinaware in eerste instantie simpelweg een ode aan haar ouders en voorouders brengen. ‘Gaandeweg kwam de vraag centraal te staan in hoeverre er ruimte is om als vrouw, als dochter jezelf te ontwikkelen en hoe het dan zit met de sterke invloed van je afkomst. Ik heb mezelf, mijn moeder en mijn oma als rode draad genomen. Ik vergelijk onze levens met de levens van drie generaties vrouwen hier in China. Ik heb een vrouw ontmoet van mijn eigen leeftijd, ze werkt in Shanghai, maar komt van het platteland. Ik leg haar leven en dat van haar moeder en oma naast dat van ons.’

Yuen heeft twee oudere broers die al jaren zakendoen in China, haar oudere zus runt het restaurant. ‘Ik ben de benjamin, een nakomeling,’ lacht Yuen. ‘Mijn bestaan voldoet niet echt aan de verwachtingen van Chinese ouders. Zij zouden liever zien dat ik meer financiele zekerheid had. Dat ik trouw en kinderen krijg.’

Yuen heeft het gevoel dat ze eindelijk doet wat ze altijd al wilde doen: fotograferen in China. ‘Ik merk dat de drive om te fotograferen in China groter is dan in Nederland. In China ben ik constant geïnspireerd. Er zijn nog zo veel mooie en bijzondere verhalen die ik wil vastleggen en laten zien. Maar of ik er permanent wil blijven? Ik weet het niet nu, ik kan niet zo ver vooruit kijken. Ik ben me er wel sterk bewust van dat ik een soort brugfunctie vervul. Ik ben veranderd in mijn visie op China én in mijn visie op  Nederland. Ik hoop dat ik kan bijdragen aan meer wederzijds begrip.’

[terug naar beginpagina]
[terug naar overzicht publicaties China]