Van jou is alleen je broek versleten!

De Limburger, 10 maart 2017

 

‘Interessant stuk, maar hoe moeilijk is zo’n ogenschijnlijk eenvoudige opdracht!’ Verzuchtte een lezer die ‘Limburger, kom uit je bubbel’ had gelezen (15 februari). Hij was niet de enige. In dat betoog daagde ik de lezer uit om eens in gesprek te gaan met iemand buiten je eigen bubbel. Maar ja, hoe pak je zoiets aan, hoe kom je uit je behaaglijke kring van gelijkgezinden? En wat levert het op?

Een 65-jarige elektromonteur reageerde en diende zich zodoende aan als gesprekspartner voor buiten mijn eigen bubbel. Hij werkt in een volcontinu rooster en schrijft: ‘Mijn gevoel is dat veel mensen zich bedonderd voelen, omdat de regels hier gemaakt worden door mensen die veel theoretische kennis hebben, tot hun tachtigste kunnen blijven werken, maar dan niet meer versleten hebben dan het achterwerk van hun broek, net zoals jij.’ Hij voegt eraan toe: ‘Stratenmakers, bouwvakkers of dakdekkers zie ik niet tot 67-plus werken.’

Diezelfde theoretici houden zich bezig met de vluchtelingenproblematiek, schrijft hij. ‘Er zijn onder de “vreemdelingen” veel goede mensen maar onder de jongeren verhoudingsgewijs veel rotte appels (ik zit dagelijks in de trein en maak hen vaak mee) waarmee een discussie niet te voeren is.’ Op mijn vraag of hij weet wat hij gaat stemmen, antwoordt hij: ‘Ik heb altijd op de PvdA gestemd en zal dat weer doen. Wat ik ervan verwachten moet of kan, weet ik niet. Wel hoop ik dat men in de toekomst eerlijker zal zijn, dat verdienen de mensen.’

‘Wat jij voorstelt in je stuk, doe ik zelf al langer,’ reageert een andere lezer uitdagend. ‘Mensen uit het azc hier in Venlo, die nu in Eindhoven wonen, zijn vrienden geworden.’ Desondanks knaagt bij haar de twijfel. ‘Geert komt op voor onze identiteit. Ik wil niet op de PVV stemmen, maar steeds opnieuw komt de twijfel.’ Ze raakt daarbij aan een essentieel punt: ‘Iemand opzoeken uit een andere cultuur haalt dat gevoel niet weg. Want één op één is bijna iedereen een normaal, aardig mens.’

Ze legt uit: ‘Onze beste werknemer was onze bedrijfsleider (wij hebben een glastuinbouwbedrijf gehad), een Marokkaan. In 2009 zijn wij gestopt met actief tuinen, maar met Ahmed hebben we nog steeds contact. Voor mij telt het niet welke nationaliteit iemand in zijn of haar paspoort heeft staan, als mensen in hun wezen goed zijn en in onze samenleving mee willen doen, zijn het goede mensen.’ Ze voegt eraan toe: ‘Ik hoop niet dat je begrepen hebt dat ik PVV ga stemmen. Als ik dat al overwogen had, dan zijn de Amerikaanse toestanden voldoende om mij terug te fluiten. Ik heb jaren VVD gestemd, deze keer zal het, denk ik, 50 Plus worden.’

‘Ik heb geen goed nieuws voor je,’ schrijft een lezer uit het Limbrichterveld in Sittard. Hij heeft zich in de bewonerscommissie sterk gemaakt voor een fatsoenlijke renovatie van de buurt. ‘Bij mij achterom wonen alleen Limburgers die in de Jumbo al hun neus ophalen voor het kleurrijke personeel,’ schrijft hij. Op het koffieterrasje hoort hij hoe de mensen praten: ‘Dat het steeds erger wordt en hoog tijd dat er iets gaat gebeuren.’ En: ‘Weet je, die doen toch allemaal wat ze willen.’ Van Wilders en Trump liggen ze niet wakker, schrijft hij. ‘Het heersende gevoel is: die jongens verdienen een kans, laat hen het maar eens proberen.’

Hij heeft moeite met de slachtofferrol die lager opgeleide mensen wordt toebedeeld. ‘Mij baart de verontrustende onverschilligheid grote zorgen,’ schrijft hij. ‘Ik vind dat de ‘gewone mensen’ die jij bedoelt ook bekritiseerd moeten worden.’

 

 

 

 

 

Je kunt niet reageren.