Archief voor juni 12, 2016

In Nederland

HARRIE

[De Stemming, L1, 29 mei 2016]

Een paar weken geleden betoogde een van de gasten hier aan tafel dat er te weinig aandacht is voor goed nieuws. Toch zijn veel media er al enige tijd van doordrongen dat positieve, bemoedigende verhalen beter scoren bij de lezers dan negatieve.

Ook dagblad De Limburger is zich daarvan bewust. Zo bekommert de krant zich met enige regelmaat om de kwetsbare medemens. Series verhalen over ouderen, kinderen en zwakkeren die buiten de boot dreigen te vallen en toch doorzetten, laten zien dat de krant middenin de samenleving wil staan, met het hart op de juiste plaats.

Afgelopen vrijdag voegde De Limburger een bijzondere categorie toe aan de groep kwetsbare Limburgers die best ’ns in het zonnetje mogen worden gezet: de Zuid-Limburgse penose. Bandido-president Harrie Ramakers, woonachtig in Nieuwstadt, prijkte pontificaal op de voorpagina, compleet met presidentshesje en Bandidosketting. ‘GEKETEND’ luidde de opening krant.

Arme Harrie wacht nu al een jaar op z’n proces. Precies een jaar geleden werd hij in z’n onderbroek afgevoerd en nu zit hij thuis te kniezen. Al z’n spaarcentjes stak hij in z’n Harley, en nou hebben ze z’n motor in beslag genomen. Een biker zonder motor, piept Harrie, is als een cowboy zonder paard.

Harrie is heus geen pieper, zegt hij tegen De Limburger. Want echte bikers piepen niet. Maar van de krant mag Harrie vier pagina’s ongestoord volpiepen – vier! Rijkelijk gelardeerd met beelden van Harrie’s getatoeëerde lijf. Zoveel pagina’s kreeg zelfs Jos Verstappen, de trots van Limburg, niet.

Wat piept Harry? Dat het zo oneerlijk is dat hij zijn motorvrinden niet meer mag zien. Dat hij in de sportschool met de nek wordt aangekeken. Dat het allemaal laster is van het Openbaar Ministerie dat hij zich inliet met drugs, afpersing of wapens.

Ja, hij is wel eens veroordeeld wegens wapenbezit, maar dat zegt niks, want politie en justitie, dat zijn een stelletje onnozele Heini’s, en burgemeersters een stel domme dorps-sheriffs. Ze zijn allemaal jaloers op hem, op het vrije leven van de brothers – de Bandidos, man, dat is de Champions League van de motorclubs!

Enfin, Harrie is in wezen dus een hartstikke goeie peer, die zich in het dagelijkse leven bezighoudt met z’n pitbull, z’n Mechelse herder en z’n exotische vogels. Want Harry, 52 jaar, zit al jaren in de WAO en heeft verder niks omhanden.

Wat Harrie ongeschikt maakt om te werken, komen we niet te weten. Bij verhalen over kwetsbare provinciegenoten vind je meestal een kadertje waarin een en ander wordt geduid: achtergronden, cijfers, feiten.

Bij het verhaal over Harrie niets van dat alles. Geen helder internationaal kader met informatie over het criminele verschijnsel waar types als Harrie deel van uitmaken. De praktijk leert dat motorclubs vaak fungeren als dekmantels voor georganiseerde misdaad. Daarom worden ze nu verboden in landen als Duitsland.

Duitsland – op een steenworp afstand van Harrie en zijn maten in Nieuwstadt. Wat is de achtergrond van de harde aanpak in ons buurland, wat zijn de criminele feiten die eraan ten grondslag liggen en hoe precies willen onze buren hun Harries aanpakken?

De lezer komt het niet te weten. En zo wordt Harrie een empathisch goed- nieuws-verhaal dat nooit in die categorie had moeten vallen. Een criminele vijftigplusser is geen kwetsbare bejaarde.

[luister hier naar de column in de radiouitzending De Stemming]

Reageer