Archief voor februari, 2016

In Nederland

PRINS ALI

[De Stemming, L1, 14 februari 2016]

‘Hé, Dat is Prins Ali!,’ zei de man die langs de optocht in Maastricht stond, alsof hij Ali persoonlijk kende. Hij was niet de enige die Ali accepteerde als deel van het Maastrichtse carnavalsgebeuren – waar Ali kwam sinds hij op 11 januari door Bastiaan de 1e tot Prins werd gehuldigd, herkenden mensen hem: op de zittingen, bij de Voedselbank, de Zuyd Hogeschool, het kindercarnaval.

Prins Ali is in werkelijkheid Ali Mohamed, een 21-jarige Syrische student Landbouwkunde die anderhalf jaar geleden zijn land ontvluchtte. Hij werd de Prins van de tijdelijke carnavalsvereniging Common Carnaval, een initiatief van studenten van de i-Arts kunstopleiding en muziektheatergezelschap Het Geluid. Zij kregen het lumineuze idee om carnaval in te zetten als lichtvoetig instrument om vluchtelingen, studenten en Maastrichtenaren met elkaar in contact te brengen.

De Tempeleers, verantwoordelijk voor de organisatie van de Maastrichtse carnaval, besloten de nieuwe carnavalsvereniging onvoorwaardelijk te omarmen – een meesterzet: elk mogelijk chauvinistisch geluid werd zo bij voorbaat in de kiem gesmoord. Ali hoorde erbij. Ali werd ‘Ein vaan Us’. ‘Plezeer en Sjariteit’ is het motto van de Maastrichtse Vastelaovend – en het wérd in praktijk gebracht.

Al direct bij de inhuldiging van Prins Ali werd Common Carnaval nieuws. Niet alleen de Limburgse media deden verslag, ook de landelijk pers was afgereisd. De Volkskrant kwam met een paginagroot verhaal over de Maastrichtse Vasteloavend als integratiemiddel: wow, positief nieuws over vluchtelingen bij de exotische Limburgers.

L1-tv bracht een verslag van de inhuldiging. Daarin zegt Ali: ‘Ik vond het beangstigend om naar Nederland te komen. De cultuurverschillen, maar ook dat ik van Ali de student Landbouwkunde ineens veranderde in een nummer, een vluchteling. De stad Maastricht heeft me verwelkomd en me weer méns gemaakt. Daarvoor dank ik Maastricht en de Maastrichtenaren uit de grond van mijn hart.’

Met deze woorden van Ali zette L1-tv de toon in Maastricht. De nieuwe carnavalsvereniging werd een project om trots op te zijn. Maastricht, vijftien jaar geleden nog een stad waar een hoop Maastrichtenaren vonden dat de studenten van hun carnaval moesten afblijven, nu een stad waar niet alleen studenten uit Duitsland, Italië en Spanje meedoen, maar ook nieuwelingen uit Syrië, Irak en Afhanistan.

Toch bereikte die positieve boodschap niet iedereen. Uit een bijzondere ontmoeting tussen Prins Ali met zijn gevolg van jonge vluchtelingen en een groep jongeren van buurttheater Mariaberg bleek hoe ergernis en angst onder oppervlakte liggen.

Onder aanmoediging van een leidster van buurttheater Mariaberg kwamen die gevoelens op tafel: door de media, zeiden de jongeren van Mariaberg, hebben we een heel negatief beeld van vluchtelingen. Hier in Nederland, legden ze uit, zijn er mensen die moeilijk zitten, mensen zoals zijzelf in Mariaberg, waar armoede en werkloosheid is, en gezinnen naar de voedselbank moeten. En dan komen zij hier, en krijgen voorrang bij een woning, krijgen geld en werk. En nu komen ze ook nog aan ons carnaval?

Toen de lucht eenmaal geklaard was, stroopten de jongens van Mariaberg de mouwen op en hielpen mee met het schilderen van de carnavalswagen van Common Carnaval. Aan het eind van de middag zuchtte één van hen: ‘Ik ben blij om te zien dat het gewone mensen zijn.’

[luister hier naar de column in de radiouitzending De Stemming]

Reageer