Archief voor februari, 2014

In Nederland

LIMBO LEAKS
[De Stemming, L1, 16 februari 2014]

Goed nieuws gisteren: Dagblad De Limburger wordt mogelijk alsnog verkocht aan de Belgische uitgever Concentra, een familiebedrijf met een lange ervaring in het uitgeven van kranten. Eerder had Mecom, de eigenaar van De Limburger, de stekker uit de onderhandelingen met Concentra getrokken. De Britse aasgieren vonden de prijs te laag. Ze wilden van het Limburgse krantenbedrijf af, simpelweg omdat ze het eigenlijk nooit hadden willen hebben – te weinig vlees op de botten voor de aandeelhouders. Het Britse plan was de boel leegzuigen, zoveel mogelijk mensen ontslaan en dan alsnog het karkas met winst doorverkopen.

Maar ze hadden buiten het personeel, het management en de lezers van De Limburger gerekend. Die tekenden massaal protest aan – een protest dat, volgens hoofdredacteur Huub Paulissen gisteren in zijn krant, cruciaal is geweest voor de nieuwe onderhandelingen met uitgeverij Concentra. ‘Postzakken vol brieven kwamen binnen,’ zei Paulissen. ‘Voor Concentra was die publiekssteun een bewijs hoe goed de krant in de samenleving staat.’

Hopelijk gaat het allemaal door en breken er nieuwe tijden aan voor de enige Limburgse krant die nog over is. Zo moet De Limburger ervoor zorgen dat ze de jonge mee-lezers binnenboord houdt – die middelbare scholieren die thuis De Limburger elke dag zien en voor wie die krant een vertrouwd object in huis is. Die lezers behoud je alleen als je digitaal aan de bak gaat, en snel.

Tegelijk zul je moeten inzetten op een verhoging van de kwaliteit. Dat betekent vooral: tijd geven aan journalisten om iets goed uit te zoeken. Alleen als je journalisten tijd geeft, krijg je artikelen die ertoe doen, die de waakhondfunctie van de krant levend houden.

Veel Limburgers zijn verknocht aan hun krant, zo is gebleken. Honoreer dat. Kom met meer achtergrondverhalen en verhalende journalistiek. Laat zien wat je in huis hebt door journalisten nadrukkelijker te profileren. Hee, een stuk van Peter, Paul of Judith – dat moet ik lezen. Hoge verwachtingen scheppen hoge resultaten. Maak een bijlage met kunst, literatuur en wetenschap waarin niet alleen gesignaleerd wordt, maar waar ook plaats is voor kritische geluiden en discussie.

Neem je lezer zo serieus mogelijk, onderschat hem niet, acht hem hoog.

Open een Grand Cafe De Limburger en nodig daar wekelijks prominente en leuke gasten uit en vooral veel jonge mensen, doe iets met het formidabele aantal studenten in Maastricht. Gooi de ramen open en maak het ook eens internationaal – wat vinden buitenlandse studenten van Maastricht, van Limburg, van Nederland? Kunnen we daar iets van opsteken?

Tenslotte, en dit ligt geweldig voor de hand en zal samen met L1 moeten gebeuren: open Limbo leaks – speciaal voor het lekken van Limburgse misstanden. Desnoods met geld uit de pot voor regionale media die de provincie heeft klaarstaan. Met Limbo leaks in place zal elke bestuurder zich realiseren dat dubieuze praktijken op een dag gelekt kunnen worden. Mooi om te bedenken, zo vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen.

[luister hier naar radiouitzending De Stemming van 16 februari 2014]

Reageer

In Nederland

DIENSTPLICHT
[De Stemming, L1-radio, 26 januari 2014]

Een tijdje geleden hoorde ik op de radio dat de dienstplicht niet is afgeschaft maar tot nader order opgeschort. Dat wil zeggen dat de dienstplicht officieel nog bestaat, maar dat er op dit moment geen opkomstplicht is.

Ik vond dit een interessant bericht, al wist ik niet precies waarom. Het moest even bezinken. Deze week begon het te borrelen toen ik in NRC Handelsblad een verslag las van het uitgaansgeweld in Arnhem, een van de vijf steden in Nederland waar ze er het meest op los slaan.

De verslaggever dook een avondje het nachtleven in en vroeg jongeren wat ze zoal meemaakten tijdens het stappen. Slaan, duwen en trekken, zeiden ze. Soms een steekpartij of mensen die elkaar bewerken met glas. Er was een jongen die elke zaterdag ruzie had. Waarom? Nou, legde hij uit, iemand loopt tegen je op. Of je haar zit niet goed, of je hebt buikpijn.

Volgens de Arnhemse politiechef is uitgaan zonder geweldsincidenten een utopie. En een Amsterdamse wetenschapper die onderzoek doet naar uitgaansgeweld stelde dat uitgaan voor sommige jongeren ‘een soort morele vakantie’ is.

Toen schoot het me te binnen: als de dienstplicht is opgeschort kan hij dus elk moment uit de kast gehaald worden.

In de dagen die volgden was geweld tegen spoorwegpersoneel, geweld van voetbalsupporters en geweld tegen hulpverleners in het nieuws. In het journaal legde een sociaal werker uit hoe het zit met jongeren die ambulancepersoneel aanvallen: ze realiseren zich helemaal niet wat ze aan het doen zijn, het is niet tegen de persoon in kwestie gericht.

Het is gewoon even … morele vakantie.

De jongens – want het zijn voornamelijk jongens, al kunnen meisjes er ook wat van – zijn het zat om dag in dag uit in de pas te lopen, in een keurslijf te zitten, sociaal en moreel wenselijk gedrag te vertonen.
Ze willen eens tekeer kunnen gaan, met wapens zwaaien, granaten gooien, een mitrailleur leegknallen.
Kijk tijdens oud- op nieuw naar groepjes jongens die met vuurwerk bezig zijn en je ziet het genot in de ogen.

Helaas wordt de morele vakantie meestal ten koste van anderen gevierd.

En de minister van Defensie hoeft maar ja te knikken en de dienstplicht kan weer beginnen!
Graag een competitieve dienstplicht met alles erop en eraan, uniformen met glimmende knopen en sterren, hoofddeksels naar rang, medailles, zwaarden en de nieuwste automatische wapens. Maar ook tijgeren, dagenlang door de ijzige modder ploeteren, je eigen onderkomen bouwen en eten wat je vindt in het bos.

De nieuwe dienstplicht van, zeg, negen maanden wordt in tweeën gesplitst: het ene deel militair, het andere maatschappelijk. In het maatschappelijke deel moeten jongeren assistentie verlenen bij hulpverleners, mee met de brandweer, mee in de ambulance, rotzooi opruimen na een uitgaansnacht, glas wegvegen, kots wegspuiten.

Wie bezwaren heeft tegen het militaire deel mag de hele periode maatschappelijk invullen. Het wordt een gap-year 2.0 en in een moeite door is meteen het grootste deel van de participatiewet ingevuld. Dan hoeft die 59-jarige werkloze die in de bijstand zit in elk geval geen papier te prikken.

[luister hier naar radiouitzending De Stemming van 26 januari 2014]

Reageer