Archief voor januari, 2014

In Nederland

ONNO GATE
[De Stemming, L1-radio, 22 december 2013]

December. We kijken om en we kijken vooruit.

Dit jaar verloren we een ikoon van de twintigste eeuw, Nelson Mandela. Toen hij na 27 jaar uit de gevangenis kwam, zei hij: ‘Onze dagelijkse daden als gewone Zuid-Afrikanen moeten een realiteit scheppen die het menselijke geloof in rechtvaardigheid en het vertrouwen in de edelmoedigheid van de menselijke ziel zullen versterken.’

Was Mandela, zo vroegen velen zich de afgelopen tijd af, de laatste morele held? Ons laatste lichtende voorbeeld? Hebben we nu, in de 21ste eeuw, de idealen van vrijheid, gelijkheid en medemenselijkheid definitief achter ons gelaten?

Natuurlijk niet.
Je hoeft de krant maar op te slaan om geinspireerd te worden. Door Michail Chodorkovski bijvoorbeeld, de Russische oligarch die na tien jaar strafkamp plotseling gratie kreeg van tsaar Poetin.

Chodorkovski heeft net als Mandela zijn tijd in de gevangenis gebruikt om zijn denkbeelden en overtuigingen uit te diepen en aan te scherpen. In een brief vanuit de gevangenis schreef hij eerder dit jaar dat de extreme concentratie van de macht bij een heerser – Poetin dus – uiteindelijk niet in staat is een aantrekkelijk toekomstbeeld te bieden, een wereldbeeld dat jonge mensen kan inspireren.
Het roer zal dus om moeten, vroeger of later, in Rusland.

December.
Laten we vooruit kijken. Is burgemeester Hoes de burgemeester die Maastrichtenaren zal inspireren in het nieuwe jaar?
Daar gaat het mij om, als inwoner van Maastricht. Wie zonder zonde is werpe de eerste steen; Onno Hoes is een mens als andere mensen.
Uit twee interviews, in De Limburger en NRC Handelsblad, maak ik op dat de burgemeester van Maastricht iets mist. Hij is bij vlagen onrustig en surft dan op internet naar een dating- en sekssite. Er verscheen een foto van hem op die site, met ontbloot bovenlichaam.
Hoes in NRC: ‘Mijn personal trainer zei: ‘hadden ze geen recentere foto kunnen nemen?’. Die voelde zich beledigd omdat ik er nu beter uitzie.’
Hoes in De Limburger; ‘Ik had altijd het idee dat ik niet helemaal mezelf kon zijn. Ik kroop in een rol. Ik acteerde de burgemeester.’

Onno, lieve man, word nachtburgemeester, levens-coach of mediaconsultant, je zult heerlijk tussen Hilversum en het zuiden kunnen pendelen, elke avond je verbeterde torso kunnen showen en tijdens carnaval zullen de toyboys om je nek vliegen. Je zult leven en helemaal jezelf kunnen zijn.

Ik wil graag een burgemeester die zijn energie, onrust en passie in de stad Maastricht steekt, die tussen de Poolse werknemers van de A2 staat en de aannemers unverfroren mededeelt dat we van dit soort uitbuiting in Maastricht niet gediend zijn. Betalen! En wel nu!
Ik wil graag een onrustige burgemeester die botweg met een kleine wietteelt-produktie start en tegen Opstelten zegt dat-ie de boom in kan. Een burgemeester die een tattoo van kunstenaar Navid Nuur laat zetten in het Bonnefantenmuseum. Ja, op zijn getrainde torso – om te laten zien dat hij passie heeft voor deze stad.
Onno, het is nog niet te laat. Zet ‘m op in het nieuwe jaar!

[luister hier naar radiouitzending De Stemming van 22 december 2013]

Reageer